#hugot

Tapos Na

Naligo na naman ako sa sarili kong luha

Oo sadista ako pero hindi masokista

Sinayang mo ang pagkabaliw ko sayo

Ilang beses pa ba madudurog itong puso ko?

Ngiting ngiti sa harap ng mga kabarkada

Ngawit na bibig nakapagpahinga habang nakahiga sa kama

Ilang tula pa ba ang dapat isulat para makalimot?

Paano mo nagawa? Wag mo ipagdamot

Sa istorya ko ako ang biktima

At ang sayo, ikaw yung kawawa

Nangyari na, natapos na

Baka nga hindi tayo para sa isa’t isa

Isang araw makikita nalang kita…

May kasama nang iba

Dismal Tale

Drown me in pain until I’m soaked with anger

Don’t wait until I’m famished in a chamber

Throw me to your sea of emptiness

Until I’m full of loneliness

Your love for me disappeared with the ether

Like all the run away creatures

I’m no damsel in distress

Because there’s no knight in shining armor, I guess

I’ll just fight my own battle

To stop this juvenile prattle

OMYGEE IT’S A “TULA”!!!

Pamagat: Alaala

Una sa lahat

Gusto kong magpasalamat

Kahit papaano

MInahal mo ako ng tapat

Naalala ko pa nga

Halos maubos ang salapi mo sa bulsa

Kakatawag buong magdamag

Naalala mo ba ng lumabas tayong dalawa?

Saya diba?

Sabi mo pa nga Palagi mo akong maalala

Sa lugar na ating pinuntahan

Naalala mo ba nung naglakad tayo sa ulan?

Para tayong mga bata sa langsangan

Walang pakialam

Basta magkasama tayong dal’wa

Naalala mo ba yung nag’cool off tayong dalawa?

Ang sakit! Puot ang naghasik, puro galit

Naalala mo ba nung tuluyan tayong naghiwalay?

Lahat ginawa mo mabawi lang ako

Sa totoo lang

Ang hirap tapusin ng huling taludtod

Dito kasi ako nasaktan ng lubos

Paalam na at baka manumbalik pa

Ang pagmamahal na kahit minsan

Hindi ko nagawa…

I think It’s a poem

You were with the storm

But please come home

Did you ever loved me?

I did, can’t you see?

Are you clouded by confusion?

Don’t take the bitch’s potion!

I know it’s too late

But I can’t pave the pain

I am consumed by my sadness

But I think you’re with your happiness

Acceptance is all I can do

So long, my boo